انسان در جستجوی معنی

ویکتور فرانکل(1963). انسان در جستجوی معنی. ترجمه: نضهت صالحیان و میهن میلانی(1388). تهران : درسا.

ویکتور فرانکل از پایه گذاران مکتب درمانی وجودی است. فرانکل از سال 1942 تا 1945 در اردوگاه اسرای نازی واقع در آشویتس و داخو زندانی بود و والدین، برادر، همسر و فرزندان او در آنجا مردند. کتاب وی با عنوان «انسان در جستجوی معنی» (1963) در ابتدا با عنوان «از اردوگاه مرگ تا اگزیستا نسیالیسم» در سرار دنیا کتاب پر فروشی بوده است. فرانکل واقعیتهایی را که فلاسفه وجودی بیان کرده اند شخصا مشاهده و تجربه کرد. از جمله اینکه عشق عالی ترین هدفی است که انسانها در سر دارند و راه نجات ما از طریق عشق است. او به صورت تجربی یاد گرفت که همه چیز را می توان از انسان گرفت به جز یک چیز: باقیمانده آزادیهای انسان: انتخاب کردن نگرش خویش در هر موقعیت خواص و انتخاب کردن راه خویشتن. فرانکل معتقد بود که جوهر انسان بودن در جستجحو برای معنی و هدفی نهفته است. وی در این کتاب به ذکر تجارب وحشتناک خود در اردوگاه کار اجباری نازی ها می پردازد. سپس به شرح نطریه خود(لوگوتراپی) بر اساس تجارب خویش دراردوگاه پرداخته است. در این کتاب با هسته اگزیستانسیالیسم روبرو می شویم، بدین معنا که اگر زندگی رنج بردن است پس برای زنده ماندن باید ناگزیر معنایی در رنج بردن یافت.