آیا حیواناتی منطقی هستیم؟

روش معنا بخشیدن به دنیای اجتماعی خویش، سبب ایجاد تفاوت می شود. ما روزانه صدها بار تلاش می کنیم تا به دنیای خود معنا ببخشیم. هر گاه با فردی جدید برخورد می کنیم، نخستین برداشت خود را از او پیدا می کنیم. هر بار که به فروشگاه بزرگی وارد می شویم ، و در امتداد راهرویی پر از صدها فر آورده قدم می زنیم، باید با تلاش، دریابیم که کدام فرآورده بهترین است. هر روز باید به اتخاذ تصمیم هاییی بپردازیم . با کی نهار بخوریم؟ چه بخوریم؟ چه لباسی بپوشیم؟ چه حرفه ای را دنبال کنیم ؟ با چه کسی ازدواج کنیم؟ آیا صاحب فرزند بشویم یا نه؟ اینکه چگونه تصمیمات مهم را اتخاذ می کنیم، به این بستگی دارد که دنیای اجتماعی خود را چگونه می سازیم و معنا می بخشیم.
آیا ما حیواناتی منطقی هستیم؟ مطمئناً می کوشیم که منطقی باشیم. هر فرد بیشترین تلاش خود را به عمل می آورد تا برحق باشد و عقاید و باورهایش صحیح باشند. بر اساس نظر جرمی بنتام ما برای تعیین اینکه چه چیزی خوب و چه چیزی بد است، به شادی شماری یا محاسبه شادمانی دست می یازیم. ما چیزی را انتخاب می کنیم که بیشترین شادی را با کمترین درد و زحمت برایمان فراهم آورد(زیر بنای سرمایه داری است).
تفکر منطقی مستلزم آن است که دست کم دو شرط وجود داشته باشد: 1- فرد متفکر، به اطلاعات دقیق و مفید دسترسی داشته باشد و 2- فرد متفکر منابع نا محدودی داشته باشد که با آن، داده های زندگی را پردازش کند. در حقیقت در زندگی روزمره این شرایط هرگز تحقق پیدا نمی کند.
ما در محیطی سرشار از پیام وتصمیم به سر می بریم، غیر ممکن است که بتوانیم درباره هرتصمیمی که باید بگیریم و هر جز اطلاعاتی که با آن مواجه می شویم عمیقاً بیندیشیم. پس چه می کنیم؟ ما سعی می کنیم هر وقت که توانستیم میانبر بزنیم. بر اساس نظر سوزان فیسک و شلی تیلور، ما انسان ها از لحاظ شناختی ممسک هستیم، بدین معنا که همواره می کوشیم انرژی شناختی خود را ذخیره کنیم. با توجه به اینکه ظرفیت محدودی برای پردازش اطلاعات داریم، تلاش می کنیم راهبرد هایی را بپذیریم که مسائل پیچیده را ساده می کنند. مانند استفاده از قالب های فکری، پیش داوری، نادیده گرفتن برخی اطلاعات و تاکید روی اطلاعات دیگر، و...
ما تا وقتی که محدودیتهای شناختی خود را تشخیص ندهیم ، نمی توانیم ازبند آن رهایی پیدا کنیم. واقعیت ممسک بودن ما از لحاظ شناختی بدان معنا نیست که محکوم به تحریف هستیم. در واقع، هنگامی که برخی از محدودیت ها و سوگیری های متداول ذهن آدمی را بشناسیم، میتوانیم اندکی بهتر اندیشیدن و گرفتن تصمیم های زیرکانه را آغاز کنیم.