۱۳۸۸ بهمن ۱, پنجشنبه

توانا بود هرکه نادان بود


توي دانشگاه بايد سر کلاس استادي بشيني که دوهزار بارش نيست. وقتي هم بهش ايراد ميگيري حرف خودشو ميزنه و در نهايت محکومي ساکت بشي آخه اون قدرتش از تو بيشتره يعني ميتونه حالتو بگيره و تو دستت به هيچ جا بند نيست. به بقالي سره کوچه که ميري وقتي اعتراض ميکني ميوه هاش بده ميگه همينه که هس نخر. حالا اگه وقت و حوصله داري توي اين نظام بروکراسي بيفت دنبالش تا حقشو بزاري کف دستش ولي معمولا بي خيال ميشي چون به دردسرش نمي ارزه اينجام اون از تو قويتره چون ميتونه ميوش رو نفروشه و تو مجبور بشي چند کوچه اونور تر بري. يکي توي مسير جلوتو ميگيره و بد و بيرا ميگه به نفعته که بيخيالش بشي چون اگه حرفي بزني گروپ. يکي به ماشينت خيلي راحت ميزنه. بايد دنبالش راه بيفتي تا حقتو بگيري. تو خيابون داري با دوستت راه ميري يکي مياد که يه من ريش و پشم داره ازت ميپرسه چه نسبتي باهم دارين؟ حالا اگه جرات داري بگو بتوچه. حسابت با کرام الکاتبينه، بايد خرش کني چون قدرت داره. اصلا اصولا اينجا خوردن حق ديگران و ظلم کردن خيلي راحت تر از گرفتن حقته. توي احزاب سياسي رو هم اگه نگاه کنيد اوني که ميخاد مثل آدما باشه هميشه بايد سماق بمکه. مصدق رو در برابر شاه، قائم مقام فراهاني رو در مقابل محمد شاه، امير کبير در مقابل ..... اصلا به قبل تر برگرديم آشور بانيپال، اسکندر، اعراب، چنگيز، تيمور لنگ، محمود افغان، .....
نتيجه اينکه
توانا بود هر که نادان بود / ز دانش جُلت آسمان بود

0 نظرات: